zaterdag 17 november 2007

Even voorstellen: Michiel van de Vijver



Hij is (of was) al jaren een gewaardeerd medewerker - nou ja, dat denk ik tenminste - van Studio Kruis, Studio Noodweer en Studio Funny Farm. (Alleen Noodweer-collega Leisink springt een gat in de lucht als hij er niet is, omdat hij dan zijn tekentafel kan inpikken.) Hij stort zich op een jonge doelgroep met zijn in Roetsj gepubliceerde strip Joep, waarvan deze week een nieuw hardcoverboekje verschijnt. Kort geleden hoorde ik dat hij zich met karate bezighoudt, dus wij van Strips in Gelderland gaan deze keer niet ál te veel lollige e-mailvraagjes stellen aan de Gelderse stripmaker Michiel van de Vijver.

Wat is je relatie met Gelderland?

Ik ben er negen jaar geleden vanuit Noord Holland naartoe verhuisd, dus ben ik slechts een importgelderlander. Ik woon nu al enige tijd in Arnhem, alwaar ik drie keer per week stadsverraad pleeg door naar Nijmegen te treinen en dan bij Noodweer te werken.



Als een zachtaardige, bescheiden jongen als jij aan een woeste vechtsport als karate doet, dan ben je vroeger heel veel gepest. Dat kan niet anders. Ben je daar inmiddels een beetje overheen...? Óf heb je ooit voor de buis een tik van Bruce Lee gekregen...?

Er zitten heel veel zachtaardige en bescheiden mensen op karate (dat moest ik zeggen), die zijn volgens mij niet per definitie allemaal vroeger op school gepest. En als je het niet gelooft, komen we met de zachtaardige club eens langs. Bruce Lee is behoorlijk voor mijn tijd, beste Mars. Nee, het was de klassieker Karate Kid die het deed voor mij.



Hoe verdiep jij je in de leefwereld van een zeven- of achtjarig kind? Heb je neefjes, nichtjes of buurtkinderen waar je je strips op kunt uitproberen?

Nee ik heb helaas geen neefjes of nichtjes in die leeftijd. Dus moet ik maar zelf doen wat ik leuk vind voor die leeftijd. Voordeel is dat ik meestal wel een beetje aanvoel wat wel en niet werkt in de strip. Ik probeer de grapjes de laatste tijd wat meer uit het karakter te laten komen dan uit de situatie, hoewel dat soms niet meevalt om op die manier te schrijven. Dat was vooral het geval met het boekje Het nieuwe meisje. Ik moest hier een lang verhaal maken, en toen heb ik mezelf eigenlijk gedwongen om het op basis van de karakters te schrijven, mijn oude benadering zou volgens mij niet goed werken voor het verhaal wat ik in mijn hoofd had, en ik wilde eens wat anders proberen. Een hele andere schrijfwijze dus dan ik eerder deed, toen ik ging voor de grap en niet zozeer of het wel precies in het karakter past van het figuurtje. Dat levert leuke grappen op, maar doet de geloofwaardigheid van je karakters niet veel goed.



In vrij korte tijd verschijnt er een tweede Joep-boekje, Uitgeverij Dupuis bracht onlangs wat hardcoverstrips voor jonge lezertjes uit, en ik maar denken dat (nieuwe) strips voor kleine kinderen niet verkopen...!

Ja, er schijnt best nog een markt voor te zijn, strips. Alleen heb ik het idee dat je het net even anders moet brengen om echt onder de aandacht te krijgen. Zwijsen, de uitgever van de Joep boekjes, kiest voor de aanpak het educatieve aspect. Om de jonge lezertjes wat meer aan het lezen te krijgen is er dus een nieuwe boekenserie opgestart dat Strips voor Beginnende Lezers heet. Het is ook geschreven op het leesniveau van een zevenjarige, de tekst is gecontroleerd door een speciale instantie, dus naast een leuk boekje is het nog goed voor de leesvaardigheid ook! Wat wil je/de ouder nog meer! Ook deze boekjes zijn net als van Dupuis hardcovertjes, dus als junior niet goed leest heb je nog een handig instrument bij de hand om hem te corrigeren. Hoe dan ook, Zwijsen heeft met zijn educatieve insteek een stap in de goede
richting genomen wat betreft jonge lezertjes meer laten kennis maken met de wereld van de strip.






Making of Joep

Denk jij dat uitgevers zich meer op klein grut gaan richten of is de wens de gedachte van de vader in de porseleinwinkel? (Of hoe ging dat spreekwoord ook alweer...?)

Hopelijk zijn de uitgaven van de kinderstrips van de laatste tijd een teken aan het kastje naar de muur. Ik denk dat strips zeker nog erg aan slaan bij kinderen, mits leuk en goed gemaakt. Zelf let ik er erg op dat de strips niet kinderachtig zijn, ik maak het wel voor kinderen en een kind speelt de hoofdrol, maar dat is nog geen excuus om je publiek niet serieus te nemen en een infantiel stripje af te leveren. Het moet in principe door iedereen gelezen kunnen worden.



Wat was jouw taak bij Studio Kruis? Heb je een favoriet Jan, Jans & de kinderen-personage? Reisde je weleens samen met de Nijmeegse tekenaar Peter Nuyten (die daar nog steeds werkt) naar Hoofddorp?

Net als alle andere tekenaars bestond mijn taak uit het maken van de Jan Jans pagina's, dat wil zeggen vanaf de ruwe opzet tot de geïnkte pagina. Verder was ik ook verantwoordelijk voor het grootste deel van de losse illustraties in de Libelle. In het begin van mijn tijd daar (ik heb er drie jaar gewerkt), moest ik me eerst de stijl eigen maken en heb toen vooral veel dingen die ik mezelf had aangeleerd, de truukjes die in je eigen stijl zitten, eruit moeten rammen. Dat hoefde ik niet alleen te doen, dat rammen deed Rob Phielix, mijn ex-baas, voor mij. In het begin concentreerde ik me met name op de dierenstrips en illustraties en Cato + Jeroenstrips. Later kwamen de wat realistischere figuren erbij. Pas toen ik het gevoel kreeg dat ik alles een beetje in de vingers kreeg, draaide een man met een rekenmachine de geldkraan bij Kruis dicht. Dat was dat voor wat betreft Studio Jan Kruis voor mij. Ik heb met Peter meegereisd inderdaad, en Maarten Gerritsen (ik moest in dezelfde trein overstappen in Utrecht), en af en toe es bij Gerben Valkema op bezoek na een dagje Kruis. Man! Wat was het toen eigenlijk gezellig!


Strip voor een intern redactieblaadje. Het speelt zich af op de Libelleredactie. Het idee van de strip is dat het effect van een
kippenhok van een Libelleredactie na een aantal jaar wel begint te tellen. De personen in beeld zijn Michiel, Gerben Valkema en Maarten Gerritsen.


Je hebt - en correct me if I'm wrong - op een en hetzelfde moment bij drie verschillende studio's gezeten. Wat zijn grofweg de verschillen (of overeenkomsten) tussen Studio Kruis, Studio Noodweer en Studio Funny Farm?

Drie? Ha! Mijn record ligt op vijf werkplekken in één week, de drie die je boven noemde en dan nog Lijnlust (Jippes-Valkema-Phielix) te Bussum en dan nog een dag thuis. Als het geen nationaal record is, dan op zijn minst een persoonlijk. Het grootste verschil is uiteraard dat we bij Kruis allemaal aan één en dezelfde strip werkten, en dan kijk je heel anders (lees: kritisch) naar elkaars werk. Als er dan iets niet goed aan is, dan wordt zonder pardon de vinger op de zere plek gelegd. En dan was het vaak uithuilen, stuffen en opnieuw. Het was niet altijd fijn te horen na een halve dag zwoegen dat er toch écht geen ene fuck van klopt‚. Maar
natuurlijk wel heel leerzaam, ik heb er veel aan gehad. Bij Noodweer treden we net als bij Kruis als één studio naar buiten. Voor een deel uiterlijke schijn, want we doen eigenlijk allemaal onze eigen ding, al zijn er ook gezamenlijke projectjes. Funny Farm is weer anders, dat is toch meer een werkplek waar veel verschillende tekenaars zitten zonder echte duidelijk samenhang. Hoewel, tot voor kort werden daar eigenlijk bijna alleen maar kinderboeken gemaakt, maar met Hendrik, Gerard, Roel, Maarten en ik die zich richten op strips, hebben we het natuurlijke evenwicht weer enigszins weten te herstellen en zelfs Kees aangestoken om ook weer eens een stripje te maken. Graag gedaan.



Wat is je favoriete Joep-grap? Mogen wij hem zien?

Een favoriete grap heb ik niet echt, maar deze heb ik onlangs nog gemaakt en ik ben er wel tevreden over. Ik ben hier uitgegaan van een sfeer, en ben toen gaan schrijven. Dat doe ik wel vaker, daar komen naar mijn mening de leukste pagina's uit voort, ook omdat je dan extra zin krijgt om te tekenen.



Heb je nog een pittig Gelders stripnieuwtje voor de lezers van Strips in Gelderland of wil je hier graag nog wat kwijt?

Er komt nog voor het eind van het jaar een mini-boekje van Joep in eigen beheer uit, het gaat De Sneeuwballenkoning heten. Verder komt weer een nieuw Noodweer Jaarverslag aan, editie 2007. Dit jaar viel mij de eer te beurt om een stripklassieker (inderdaad dit jaar weer niet The Girl Is Mine - sorry Mars) onder handen te nemen. Het album beleeft zijn primeur op de beurs in Turnhout op 15 en 16 december. Maar, als je niet met mijn antwoorden rotzooit, mag Strips in Gelderland wel als eerste een previewtje van de cover laten zien. Binnenkort...

4 opmerkingen:

Rob zei

Leuk interview Mars en leuke antwoorden Michiel. Maar ik kan er niet echt uit opmaken op welke studio je het nou het gezelligst vindt...

je Rob

Jan Dirk zei

Precies wat mij opviel.... En we doen zo ons best voor je!

Jan Dirk

Roel Venderbosch zei

Dat was toch glashelder?

Anoniem zei

de libelle-tijd natuurlijk. Wekelijkse baby-showers, de laatste mode-tips aanhoren, gratis cosmeticaproefmonstertjes, zucht, nostalgie...

Maarten