maandag 26 november 2007

Even voorstellen: Dio van der Veen


In tegenstelling tot zijn groen uitgeslagen stripfiguren John & John is hij gewoon varkentjesroze van kleur en zweeft hij niet 30 centimeter boven de grond. Wel heeft hij met deze twee viespeuken gemeen dat hij een op seks beluste maniak is, dus ik raad de jongere lezertjes van dit blog aan om goed op te letten of papa of mama niet achter je staat mee te kijken terwijl je de vieze tekeningetjes van de man met de glimmende schedel aanschouwt. Wij van Strips in Gelderland trokken Nijmegenaar Dio van der Veen aan zijn - eh - jas voor een e-mail-interviewtje.

Wat is je relatie met Gelderland?

Ik heb niet zozeer iets met Gelderland dan wel met Nijmegen. Hoewel ik er pas sinds een jaar of 13 woon voelt het wel als een thuis voor mij. Ik merk dat nog het meest als ik met de trein over de Waal Nijmegen binnenrijd. Dat voelt dan een beetje zoals plassen onder de douche. Warm. Vrij. Ontspannend. En er glijdt iets van je af waardoor je je thuis voelt. Nijmegen is het grootste dorp dat ik ken en als plattelandsjongen voel ik me daardoor erg op mijn gemak hier.

Waarom, in Godsnaam waarom, hebben John en John geen voeten? En van die rare draadarmpjes? Hoe ben je überhaupt op dit tweetal gekomen? (No pun intended.)

Het concept om geen voeten te tekenen is ooit begonnen doordat ik aan het spelen was onaffe lijnen. Hieronder een oud tekeningetje (met Louis en Co-Bra) uit middelbareschooltijd waar je ziet dat ik alleen de bovenkant van de voeten niet teken. Je ziet de voeten wel, maar ze zijn niet getekend. Dit principe zie je hier ook een beetje boven de buik. Bij John & John heb ik de suggestie van voeten losgelaten en ze simpelweg geen voeten gegeven. Het idee van de J&J-strip was ook dat ze makkelijk te tekenen moesten zijn en daarom gaf ik ze ook slechts handen wanneer deze nodig waren voor een handeling. De draadarmpjes maakten het makkelijker om ze bepaalde handelingen te laten verrichten omdat ze al van die rare gedrongen lijfjes hadden. In de loop der tijd ben ik de stripjes steeds serieuzer gaan nemen waardoor ik nu alsnog een dik uur bezig ben om de strip te tekenen/kleuren/letteren.



John & John zijn in de zomer van 2001 ontstaan. Het idee was om een commerciële strip te verzinnen. Twee verschillende karakters met typische eigenschappen. Een viespeuk en een naïeveling. Dat rare driehoekige kapsel van John was heel bewust voor herkenbaarheid gekozen. In eerste instantie was het niet eens echt een kapsel maar meer iets waardoor er duidelijk 2 verschillende mannetjes stonden. De namen John & John zijn ook gekozen omdat het internationale namen zijn (hoewel Spanjaarden vrij consequent Jhon & Jhon schrijven) en omdat ze makkelijk te onthouden zijn.



Een tijdje geleden heb je zowat heel Nijmegen in diskrediet gebracht door in BNN's Spuiten en slikken je verzameling vieze stripboekjes te laten zien. Van welke strip kleuren jouw oortjes het diepst rood? En welke vind je het grappigst of mooist?

Ik weet nog dat ik als kleine jongen bij een vriendin op bezoek was die mij een stripboek van haar vader liet zien dat ze gevonden had. Suske en Wiske en de Glunderende Gluurder. Ik denk dat ik toen voor het eerst een ‘vies stripboek’ onder ogen kreeg en dat dat ook meteen de meeste indruk heeft gemaakt. Later vond ik bij een stripminnende oom nog meer van dergelijke vunzigheden met titels als ‘seks in smurfenland’ en ‘de sex avonturen van Lucky Luke’. Dit verklaart waarschijnlijk mijn fascinatie voor sex en strips. Rooie oortjes krijg ik er niet gauw meer van, maar voor de brutale, vrouwonvriendelijke strips van Robert Crumb blijf ik altijd een zwak hebben.

Op je MySpace-pagina lees en hoor ik dat je behalve stripmaker ook een veelzijdig muzikant bent. Je schrijft je liedjes, zingt ze, speelt gitaar, bas, toetsen en programmeert de drums. Maar als ik mijn vertroebelde geheugen mag geloven, heb je me ooit verteld dat we jou op het podium niet zullen zien optreden. Zijn we een beetje verlegen...?

Dat ik niet zo snel op het podium te vinden zal zijn heeft meer met perfectionisme te maken dan verlegenheid. Wanneer ik muziek opneem kan ik fouten gewoon herstellen tot het naar tevredenheid klinkt. Live ben je overgeleverd aan een publiek dat niet zit te wachten op iemand die zegt ‘wacht… dat doen we even opnieuw’ voor de 9e keer. Ik vind het ook leuker om muziek te maken dan om het voor te dragen. Toch begint het de laatste tijd weer een beetje te kriebelen en overweeg ik om een singer/songerwriter setje in elkaar te knutselen. Maar daar kan ik geen garanties voor geven.

Je gaat wel optreden (als stripmaker) tijdens de Nijmeegse nachten in het Lindenberg-theater op het Wintertuin-festival 2007. Net als je collega's Bert Bleek, Roel Venderbosch en ondergetekende. (Bert en jij op 30 november, Roel en ik op 1 december.) Heb jij al enig idee wat je daar aan tekenwerk gaat fabriceren?

Nee. Ik laat het volledig over me heenkomen (en dat klinkt misschien geiler dan ik het bedoel). Ik zorg er voor dat ik er op tijd ben en roei dan wel met de riemen die ik heb (en hopelijk zijn dat dikke zwarte stiften). Natuurlijk zal ik het niet laten om wat borsten, billen en of piemels te tekenen, want ik neem aan dat men dat van mij verwacht. Zo niet, dan geeft dat vast ook wel weer een leuke situatie.



Oké, nu even de vraag die alle lezers van Strips in Gelderland op de lipjes (die van boven) brandt: hoe vaak doe jij het...?
(Een strookje John & John tekenen bedoel ik. Voor alle duidelijkheid. Mogen we je favoriete strookje zien?)


Ik heb een flinke tijd 3 (gratis) strookjes per week getekend, maar dat heb ik sinds een jaar of wat teruggebracht naar 1 per week (elke maandag).
En ik heb niet duidelijk 1 favoriet strookje, maar ik heb zelf wel een voorkeur voor de absurdere grapjes. Om onderstaand stripje kan ik nog steeds wel gniffelen. Vooral omdat je ‘m twee keer moet lezen voor de grap valt.



Heb je enig idee wat voor publiek je strips leest? Ik begreep dat meisjes (en ik ook) vooral gecharmeerd zijn van je lekker doorleefde balpenschetsjes.

Ik heb een redelijk divers publiek, maar een groot deel bestaat denk ik uit scholieren en/of nerds. Dat zijn althans de mensen waar ik de meeste fanmail van ontvang. De schetsjes vallen inderdaad vaak erg goed. Ik ben er ooit mee begonnen toen er op ons kantoor een flinke lading foutieve visitekaartjes achterbleven. Die waren lekker compact en hadden precies het juiste formaat voor tussendoor-schetsjes. In het begin enkel nog met balpen vervaardigd, maar later wilde ik er steeds meer kleine ‘kunstwerkjes’ van maken waardoor de frequentie weer afnam. Als ik ze terugkijk scheppen ze wel een aardig beeld van hoe mijn hersens een beetje opgebouwd zijn en ik vraag me gelijk ook af of ik dat wel moet vertellen wil ik ooit nog een vriendin krijgen…



















Heb je nog een pittig Gelders stripnieuwtje voor de lezers van Strips In Gelderland of wil je hier graag nog wat kwijt?

Ik ben heel slecht op de hoogte van wat er zich in stripland afspeelt. Behalve de strips van enkele collega’s, Jim Woodring en Dave Cooper lees ik heel weinig strips. Ik heb hooguit nog een handige tip voor iedereen die dit leest. Wordt gelukkig! Dat zal je goed doen.

John & John
Dio MySpace-pagina

vrijdag 23 november 2007

Cartoon [34]

Door onze vaste medewerker KEES DE BOER

Eindelijk is er een bestemming gevonden voor de ‘De Boei’. Bijna iedereen blij, behalve de verslaafden die extra ver moeten lopen naar de drugsopvang.

dinsdag 20 november 2007

Eerste versie

Door onze medewerker JEROEN STEEHOUWER

Nieuw op de download pagina! Eerste versie van Waarvan leeft de mens? Ik besloot het verhaal in zijn geheel over te tekenen omdat de heftigheid van het zwart wit me tegen stond. Nu, jaren later is deze versie eigenlijk mijn favoriet. Oordeel zelf.
Klik hier om naar Jeroens downloadpagina te gaan.

zaterdag 17 november 2007

Even voorstellen: Michiel van de Vijver



Hij is (of was) al jaren een gewaardeerd medewerker - nou ja, dat denk ik tenminste - van Studio Kruis, Studio Noodweer en Studio Funny Farm. (Alleen Noodweer-collega Leisink springt een gat in de lucht als hij er niet is, omdat hij dan zijn tekentafel kan inpikken.) Hij stort zich op een jonge doelgroep met zijn in Roetsj gepubliceerde strip Joep, waarvan deze week een nieuw hardcoverboekje verschijnt. Kort geleden hoorde ik dat hij zich met karate bezighoudt, dus wij van Strips in Gelderland gaan deze keer niet ál te veel lollige e-mailvraagjes stellen aan de Gelderse stripmaker Michiel van de Vijver.

Wat is je relatie met Gelderland?

Ik ben er negen jaar geleden vanuit Noord Holland naartoe verhuisd, dus ben ik slechts een importgelderlander. Ik woon nu al enige tijd in Arnhem, alwaar ik drie keer per week stadsverraad pleeg door naar Nijmegen te treinen en dan bij Noodweer te werken.



Als een zachtaardige, bescheiden jongen als jij aan een woeste vechtsport als karate doet, dan ben je vroeger heel veel gepest. Dat kan niet anders. Ben je daar inmiddels een beetje overheen...? Óf heb je ooit voor de buis een tik van Bruce Lee gekregen...?

Er zitten heel veel zachtaardige en bescheiden mensen op karate (dat moest ik zeggen), die zijn volgens mij niet per definitie allemaal vroeger op school gepest. En als je het niet gelooft, komen we met de zachtaardige club eens langs. Bruce Lee is behoorlijk voor mijn tijd, beste Mars. Nee, het was de klassieker Karate Kid die het deed voor mij.



Hoe verdiep jij je in de leefwereld van een zeven- of achtjarig kind? Heb je neefjes, nichtjes of buurtkinderen waar je je strips op kunt uitproberen?

Nee ik heb helaas geen neefjes of nichtjes in die leeftijd. Dus moet ik maar zelf doen wat ik leuk vind voor die leeftijd. Voordeel is dat ik meestal wel een beetje aanvoel wat wel en niet werkt in de strip. Ik probeer de grapjes de laatste tijd wat meer uit het karakter te laten komen dan uit de situatie, hoewel dat soms niet meevalt om op die manier te schrijven. Dat was vooral het geval met het boekje Het nieuwe meisje. Ik moest hier een lang verhaal maken, en toen heb ik mezelf eigenlijk gedwongen om het op basis van de karakters te schrijven, mijn oude benadering zou volgens mij niet goed werken voor het verhaal wat ik in mijn hoofd had, en ik wilde eens wat anders proberen. Een hele andere schrijfwijze dus dan ik eerder deed, toen ik ging voor de grap en niet zozeer of het wel precies in het karakter past van het figuurtje. Dat levert leuke grappen op, maar doet de geloofwaardigheid van je karakters niet veel goed.



In vrij korte tijd verschijnt er een tweede Joep-boekje, Uitgeverij Dupuis bracht onlangs wat hardcoverstrips voor jonge lezertjes uit, en ik maar denken dat (nieuwe) strips voor kleine kinderen niet verkopen...!

Ja, er schijnt best nog een markt voor te zijn, strips. Alleen heb ik het idee dat je het net even anders moet brengen om echt onder de aandacht te krijgen. Zwijsen, de uitgever van de Joep boekjes, kiest voor de aanpak het educatieve aspect. Om de jonge lezertjes wat meer aan het lezen te krijgen is er dus een nieuwe boekenserie opgestart dat Strips voor Beginnende Lezers heet. Het is ook geschreven op het leesniveau van een zevenjarige, de tekst is gecontroleerd door een speciale instantie, dus naast een leuk boekje is het nog goed voor de leesvaardigheid ook! Wat wil je/de ouder nog meer! Ook deze boekjes zijn net als van Dupuis hardcovertjes, dus als junior niet goed leest heb je nog een handig instrument bij de hand om hem te corrigeren. Hoe dan ook, Zwijsen heeft met zijn educatieve insteek een stap in de goede
richting genomen wat betreft jonge lezertjes meer laten kennis maken met de wereld van de strip.






Making of Joep

Denk jij dat uitgevers zich meer op klein grut gaan richten of is de wens de gedachte van de vader in de porseleinwinkel? (Of hoe ging dat spreekwoord ook alweer...?)

Hopelijk zijn de uitgaven van de kinderstrips van de laatste tijd een teken aan het kastje naar de muur. Ik denk dat strips zeker nog erg aan slaan bij kinderen, mits leuk en goed gemaakt. Zelf let ik er erg op dat de strips niet kinderachtig zijn, ik maak het wel voor kinderen en een kind speelt de hoofdrol, maar dat is nog geen excuus om je publiek niet serieus te nemen en een infantiel stripje af te leveren. Het moet in principe door iedereen gelezen kunnen worden.



Wat was jouw taak bij Studio Kruis? Heb je een favoriet Jan, Jans & de kinderen-personage? Reisde je weleens samen met de Nijmeegse tekenaar Peter Nuyten (die daar nog steeds werkt) naar Hoofddorp?

Net als alle andere tekenaars bestond mijn taak uit het maken van de Jan Jans pagina's, dat wil zeggen vanaf de ruwe opzet tot de geïnkte pagina. Verder was ik ook verantwoordelijk voor het grootste deel van de losse illustraties in de Libelle. In het begin van mijn tijd daar (ik heb er drie jaar gewerkt), moest ik me eerst de stijl eigen maken en heb toen vooral veel dingen die ik mezelf had aangeleerd, de truukjes die in je eigen stijl zitten, eruit moeten rammen. Dat hoefde ik niet alleen te doen, dat rammen deed Rob Phielix, mijn ex-baas, voor mij. In het begin concentreerde ik me met name op de dierenstrips en illustraties en Cato + Jeroenstrips. Later kwamen de wat realistischere figuren erbij. Pas toen ik het gevoel kreeg dat ik alles een beetje in de vingers kreeg, draaide een man met een rekenmachine de geldkraan bij Kruis dicht. Dat was dat voor wat betreft Studio Jan Kruis voor mij. Ik heb met Peter meegereisd inderdaad, en Maarten Gerritsen (ik moest in dezelfde trein overstappen in Utrecht), en af en toe es bij Gerben Valkema op bezoek na een dagje Kruis. Man! Wat was het toen eigenlijk gezellig!


Strip voor een intern redactieblaadje. Het speelt zich af op de Libelleredactie. Het idee van de strip is dat het effect van een
kippenhok van een Libelleredactie na een aantal jaar wel begint te tellen. De personen in beeld zijn Michiel, Gerben Valkema en Maarten Gerritsen.


Je hebt - en correct me if I'm wrong - op een en hetzelfde moment bij drie verschillende studio's gezeten. Wat zijn grofweg de verschillen (of overeenkomsten) tussen Studio Kruis, Studio Noodweer en Studio Funny Farm?

Drie? Ha! Mijn record ligt op vijf werkplekken in één week, de drie die je boven noemde en dan nog Lijnlust (Jippes-Valkema-Phielix) te Bussum en dan nog een dag thuis. Als het geen nationaal record is, dan op zijn minst een persoonlijk. Het grootste verschil is uiteraard dat we bij Kruis allemaal aan één en dezelfde strip werkten, en dan kijk je heel anders (lees: kritisch) naar elkaars werk. Als er dan iets niet goed aan is, dan wordt zonder pardon de vinger op de zere plek gelegd. En dan was het vaak uithuilen, stuffen en opnieuw. Het was niet altijd fijn te horen na een halve dag zwoegen dat er toch écht geen ene fuck van klopt‚. Maar
natuurlijk wel heel leerzaam, ik heb er veel aan gehad. Bij Noodweer treden we net als bij Kruis als één studio naar buiten. Voor een deel uiterlijke schijn, want we doen eigenlijk allemaal onze eigen ding, al zijn er ook gezamenlijke projectjes. Funny Farm is weer anders, dat is toch meer een werkplek waar veel verschillende tekenaars zitten zonder echte duidelijk samenhang. Hoewel, tot voor kort werden daar eigenlijk bijna alleen maar kinderboeken gemaakt, maar met Hendrik, Gerard, Roel, Maarten en ik die zich richten op strips, hebben we het natuurlijke evenwicht weer enigszins weten te herstellen en zelfs Kees aangestoken om ook weer eens een stripje te maken. Graag gedaan.



Wat is je favoriete Joep-grap? Mogen wij hem zien?

Een favoriete grap heb ik niet echt, maar deze heb ik onlangs nog gemaakt en ik ben er wel tevreden over. Ik ben hier uitgegaan van een sfeer, en ben toen gaan schrijven. Dat doe ik wel vaker, daar komen naar mijn mening de leukste pagina's uit voort, ook omdat je dan extra zin krijgt om te tekenen.



Heb je nog een pittig Gelders stripnieuwtje voor de lezers van Strips in Gelderland of wil je hier graag nog wat kwijt?

Er komt nog voor het eind van het jaar een mini-boekje van Joep in eigen beheer uit, het gaat De Sneeuwballenkoning heten. Verder komt weer een nieuw Noodweer Jaarverslag aan, editie 2007. Dit jaar viel mij de eer te beurt om een stripklassieker (inderdaad dit jaar weer niet The Girl Is Mine - sorry Mars) onder handen te nemen. Het album beleeft zijn primeur op de beurs in Turnhout op 15 en 16 december. Maar, als je niet met mijn antwoorden rotzooit, mag Strips in Gelderland wel als eerste een previewtje van de cover laten zien. Binnenkort...

vrijdag 16 november 2007

Cartoon [33]

Door onze vaste medewerker KEES DE BOER

De voorstellen van Margreet van Gastel van de VVD worden door de raad met hoongelach ontvangen. De VVD is naarstig op zoek naar identiteit, nu het niet goed gaat met de partij.

vrijdag 9 november 2007

Cartoon [32]

Door onze vaste medewerker KEES DE BOER

D66 deed een voorstel over stadstuinen. Die zuiveren de lucht, absorberen geluid, koelen de woning en vormen een prettige speelomgeving voor kinderen. En ander bericht ging over de bouwambities van de Arnhemse gemeente om toch vooral binnenstedelijk te gaan bouwen de komende jaren, omdat de ruimte daarbuiten opraakt.

zondag 4 november 2007

Strips in Gelderland primeur: Dirkjan 13


Wij van Strips in Gelderland zijn zeer trots dat we u de gloednieuwe cover van Dirkjan 13 als eerste mogen presenteren! Een práchtcover, durven wij van Strips in Gelderland zelfs te beweren!
Volgens welingelichte kringen van ons van Strips in Gelderland ligt het album (als er geen rare dingen gebeuren) omstreeks 11 november in de winkel. Wij van Strips in Gelderland gaan alvast met ons slaapzakje voor de deur van de plaatselijke striptoko liggen!

vrijdag 2 november 2007

Cartoon [31]

Door onze vaste medewerker KEES DE BOER

Rijnstate maakt video ter voorbereiding op de operatie van het kind. Het moet ouders en kind geruststellen.