dinsdag 18 september 2007

Even voorstellen: Evert Geradts



In de jaren zestig richtte hij het undergroundtijdschrift Tante Leny Presenteert op, waar hij strips als Moe Koe en Jan Zeiloor voor tekende. In de jaren tachtig wierp hij zich wat meer op mainstreamstrips als De Alsjemaarbekendband en het door Ruud Straatman geschreven Henk Hond, beide gepubliceerd in EppoWordtVervolgdSjors&Sjimmiestripblad. Vanaf die tijd produceerde hij ook een hele berg scenario's voor uiteenlopende strips, waarover hieronder meer. Voor Okki schrijft en tekent hij momenteel de geheel op de computer gemaakte strip Kos & Mo. Vanuit het verre Frankrijk beantwoordt stripmaker Evert Geradts wat simpele e-mailvraagjes van uw eigen Strips in Gelderland-hoofdredacteur.


Jan Zeiloor en Suusje.

Wat is je relatie met Gelderland?

Ik heb in Arnhem een van de mooiste periodes van mijn leven doorgebracht: mijn eerste jaren als professioneel stripscenarist en -tekenaar. Samen met o.a. Hanco Kolk en Aloys Oosterwijk richtten we Studio Arnhem op, die eerst gevestigd was in een groot werklokaal naast de benedenverdieping die ik huurde in een mooi architectenhuis aan de la Reyweg van een tandarts die ook bokser was. Zoals iemand snedig opmerkte: de tanden die hij eerst kapot sloeg, repareerde hij later met winst.
Ik ben er getrouwd met Tatou, een franse vrouw die naar nederland was gekomen uit liefde voor Aloys Oosterwijk, en die later dus van artist wisselde. Mijn zoon Eddie is er ook geboren, dus de relatie met Gelderland is nogal innig en zelfs biologisch.


De Alsjemaarbekendband origineel.

Jij bent - voor zover ik weet - de enige tekenaar die vectortekeningen op de computer maakt waar plezier vanaf straalt. (Volgens mij kán dat eigenlijk helemaal niet!) Hoe is die overstap van pen op papier naar pixel op beeldscherm ontstaan?

Het is me eerlijk gezegd op het lijf geschreven. Ik heb in de Cro Magnon-jaren van de computer geprogrammeerd om de kost te verdienen. Dat was in een tijd dat er nog geen programma's bestonden. Alles, maar dan ook alles moest je zelf schrijven in een computertaal. Het was bij Rijkswaterstaat, waar met een groot model gewerkt werd dat de waterbewegingen van de Noordzee simuleerde om te voorspellen of het aanleggen van havens, wooneilanden en vliegvelden in zee geen tsunami's zouden veroorzaken. Uiteraard begon ik toen ik meteen voor mezelf tekenprogramma's te schrijven om stripfiguren te tekenen, maar dank zij mijn tekenprogramma's zagen ook de bewegingen van de Noordzee er heel wat duidelijker uit toen ze als animatie konden worden bekeken. Want voorheen moest dat aan de hand van een metershoge stapel papier met tienduizenden getallen erop geprint.
Ik gebruik Adobe Illustrator vanaf het prille begin. Enfin, vanaf versie 3.0 geloof ik. Het trekken van een strakke gekromde lijn gaat voor mij veel mooier met twee ankerpunten en een mathematische kromme, dan met de hand.
Ik vind het prima dat er artisten zijn die het oude handwerk in ere houden, maar ik kan twee tijdperken vergelijken en ik heb geen last van nostalgie. Zoals ik op de Clickburg-site al schreef: ik heb nog wel eens nachtmerries waarin ik achtervolgd word door splinterende potloden, krimpend papier, spetterende pennetjes, lekkende rotringpennen, zwaaimesjes en zelfgetimmerde lichtbakken. Ik glijd uit over gemorste gouache en dekwit, ren dwars door natte fotokopieen en blijf plakken aan Mecanorma rasterplakvellen.


Kos & Mo.

Hoe ziet een Kos & Mo-scenario eruit? Schrijf je de tekst alleen uit? Maak je schetsjes op de computer of krabbel je stiekem toch wat tekeningetjes op papier?

Allereerst moet ik zeggen dat de publicatie van Kos & Mo helaas stopgezet is, wat een heel aanvechtbare beslissing is van de redactie van Okki. Maar om op je vraag terug te komen: ik moest de scenario's eerst voorleggen aan de redactie, je kent dat. Dus tekende ik ze in rough, zonder teveel te denken aan de uiteindelijke vorm. Maar die roughs hield ik dan wel aan als leidraad bij het tekenen van de uiteindelijke versie. Ik heb datzelfde bij het tekenen van mijn Disney-roughs: als ik niet aan publicatie denk, ben ik spontaan en soepel, dus daar maakte ik gebruik van. Erg schizofreen, maar het werkt.


Kos & Mo scenario.

Je bent een zeer productief scenarist: Sjors & Sjimmie, Claire, De Muziekbuurters en Donald Duck, om maar een paar strips te noemen waar je voor schrijft of geschreven hebt. Hoe kom jij telkens weer af van het gevoel: 'Nu heb ik ALLES al geschreven voor deze strip, ALLE onderwerpen behandeld, ik weet NIKS nieuws meer te bedenken...!'? (Of heb je dat gevoel nooit...?)

Nee, het is net als met liedjes. Iedereen heeft duizenden liedjes in zijn hoofd en er zijn er ongetwijfeld miljoenen geschreven. Maar er zijn toch altijd weer componisten die een melodietje vinden dat verbaast en verleidt en dat je niet meer uit je hoofd krijgt.
Ik zeg dit ook voor jou, Mars, want je oefent dezelfde stiel uit als ik en ik voel dat je het hier ook over je eigen twijfels hebt. Ik ben een onverbeterlijke optimist en bij mij moet je niet met sombere verhalen aankomen. Mijn huidige (derde) vrouw Dominique is gruwelijk pessimistisch en als ze aan vrienden vertelt dat ik verhalen schrijf over de Grote Boze Wolf, dan voegt ze er altijd aan toe dat dat een klein wonder is, omdat het altijd over hetzelfde gaat: een wolf die drie biggetjes wil opeten. En dat alle verhalen daarover wel geschreven zullen zijn. En dat ik er toch in slaag telkens weer wat nieuws te verzinnen.
Terwijl voor mij zo'n vast kader juist een uitdaging is om de variaties te zoeken. We leven in zo'n interessante tijd en we hebben toegang tot zoveel informatie, dat de onderwerpen in principe voor het oprapen liggen. Het enige dat ons ervan weerhoudt, zijn de beperkingen van onze dagelijkse beslommeringen. Maar tegelijkertijd zijn die ook weer een bron van inspiratie. Heb ik je hiermee wat gerustgesteld?



Tijdens De Stripdagen in Houten verschijnt een bundeling van alle Alsjemaarbekendband-strips. Is er een pagina die er voor jouw gevoel uitsteekt? Met andere woorden: heb je een favoriet? (En mogen wij hem zien...?)

Ik heb wel een paar favorieten. De trappenhuispagina, omdat die het meest teruggrijpt op de vrijheid die Amerikaanse striptekenaars hadden in de sunday pages van zeg de jaren dertig. Je kent ze wel: Polly and her Pals met modern art vervormingen, een enorma pagina van Krazy Kat met enkel een gigantische cactus en een banjo spelende Krazy... Een dergelijke vrijheid claimde ik van tijd tot tijd in de Alsjemaarbekendband, en die werd me ook gegeven.
De laatst gepubliceerde vind ik ook lekker sappig, vanwege dat dansende bestelbusje.




De Alsjemaarbekendband.

Van collega Boertje de Kees begreep ik dat jij stonede schetsboeken bezit waarin je, naar eigen zeggen, ontspannen hebt leren tekenen. Staan daar allemaal razend drukke, overgedetailleerde tekeningen in (ik denk aan Crumb, Pontiac en Shelton) of ging jij juist heel anders tekenen van zo'n pretsigaret? Wil je voor ons een pagina uit zo'n boek op je scanner leggen?

Ik rookte in die tijd uit principe helemaal niet, terwijl om me heen toch veel goeds werd verteld over hash, waardoor ik benieuwd werd, maar dus ook voor een moreel dilemma stond. Gelukkig was er een jongedame in Amsterdam die hashcakes bakte, zodat ik de substantie tot me kon nemen zonder van mijn anti-rookgeloof te vallen. Op een avond zat ik met mijn schetsboek voor me en peuzelde een enorme taartpunt op. Die smaakte naar chocola om de andere geur wat te verbergen. Ik had er geen gebruiksaanwijzing bij gekregen en er was me niet verteld dat de werking pas na een half uur zou beginnen en niet onmiddellijk, zoals bij een sigaret. Bij het roken van een sigaret kan je de dosis gemakkelijk regelen, maar bij die cake kwam de dreun heel plotseling. Ik keek naar de rotringpen in mijn hand en naar de schitterend witte bladzij waar hij op bewoog en constateerde dat mijn hand aan het tekenen was. Ik had niet meer het gevoel dat ik het was die hem stuurde, wat fascinerend en tegelijk heel bevrijdend was. Tot dan toe had ik altijd zitten schetsen met veel foute lijntjes die verbeterd werden en die een vieze knoeierige tekening opleverden. Maar nu had ik een hand die netjes werkte, en meteen in inkt nog wel!








Stonede schetsboekpagina's.

Als je klaar bent met het bouwen van je tweede zwembad, ben je van plan om een geheel nieuwe, wellicht serieuze strip te maken, vertelde je in Myx nummer 46. Kun je een ietsiepietsie van de sluier oplichten en de nieuwsgierige Strips in Gelderland-lezertjes vertellen waar je dan aan denkt?

Dat staat me nog niet goed voor de geest. Ik denk dat de winter een mooi jaargetij is om daaraan te beginnen.
Overigens is het zwembad klaar en ik wil graag de geschiedenis in als de stripmaker die twee zwembaden eigenhandig heeft aangelegd. In beton, dus niet van die kant en klare bovenmaatse teilen die je in en weekend in elkaar zet op je grasveldje. Van het eerste zwembad hebben we zelfs de kuil in de tuin gegraven met schep en houweel. Wat indertijd een leuk Sjors & Sjimmie-scenario opleverde.

Heb je nog een pittig Gelders stripnieuwtje voor de lezers van Strips In Gelderland of wil je hier graag nog wat kwijt?

Dank zij die geweldige uitvinding die internet genoemd wordt heb ik het idee dat ik bij de nederlandse collega's om de hoek woon.
Verder ook mijn complimenten aan jou, Mars, voor de onvergelijkelijke rol die je speelt op de diverse stripforums en blogs.
En ik wil je bedanken voor dit interessante gesprek dat geheel over mij ging.

Evert Geradts website
Evert Geradts op Clogwork
Lambiek Comiclopedia over Evert Geradts

4 opmerkingen:

Anoniem zei

Heel leuk om die schetsbladen te zien!
Bedankt Mars en Evert.
George

Dirk Arend zei

Leuk om Evert aan het woord te horen! Jammer dat Kos en Mo stopt!!!

Willem Naber zei

Inderdaad leuk
Maar jongeheer Mars is een boefje.
Hij gaat de hele tijd leuk met collegae op de foto en thuis gekomen gaat hij zitten photoshoppen en haalt hij zichzelf van de foto af. De foto in de kop van dit artikel heb ik ook gemaakt, maar op de plek van de rechter Evert staat bij mij de weledele heer Gremmen zelf.

VrrGrr, Willem Naber

Mars Gremmen zei

Als er iemand anders naast Evert had gestaan dan had ik die persoon ook weggephotoshopt, jongeheer Willem. Ik had per abuis geen solo-foto van hem gemaakt. Vandaar. Deze foto is overigens geknipt door jongeheer George (van de reactie hierboven). En als je de Evert/Mars-foto heel graag terug wilt zien dan moet je het komende nummer van Stripschrift (388) maar eens doorbladeren.