zaterdag 30 juni 2007

Myx-interview Hendrik J. Vos

Door onze verslaggever ROBIN SCHOUTEN

Je hebt een duidelijke voorliefde voor sciencefiction en fantasy, al is het Kat-verhaal van Martin Lodewijk eerder pulp te noemen. Het heeft zelfs wat sadistische trekjes. Had je daar moeite mee of kon je je makkelijk conformeren aan Martin's ideeën?

O jawel. Voor een deel zaten er trouwens ook ideeën van mij in dat scenario, ik koos als setting Istanboel (voor de sfeer weer even Constantinopel genaamd), iets met hasjies en drugshandel, en een overdosis 'zinloos' geweld. Daar konden we ons aardig in vinden. Het slotpanel zou overigens niet hebben misstaan in Menno Kooistra's Bloeddorst-boek.

Het verhaal 'Histoire' dat in Myx nr. 44 staat, tekende je al in 1982 voor een Spaans stripblad. Heb je er veel aan veranderd of viel dat mee?

Ja en nee. Aan het verhaal of de tekeningen is niets veranderd. Maar de remake was nogal complex. Dit verhaaltje had ik, evenals 'Escapade' (uit De Kat in de Karpaten – RS), in de oorspronkelijke uitvoering volgeplakt met Normatone plakraster, wat lelijk werkt bij inkleuring. Dus heb ik de inkleuring gedaan op de scans van de oorspronkelijke rasterloze tekeningen. Daarna heb ik de rasterversie ook gescand, deze zwaar geblurd tot de punt verdwenen was, en deze scan er als een transparante layer overheen gezet. Ik vind het schaduweffect wel mooi, en er ontstaan hier en daar als gratis toegift ook nog wat grijze verdubbelingen van de lijnen omdat beide scans niet overal exact passen. Ja, Photoshop is een leuk computerspelletje

Ga je, behalve je oude verhalen opnieuw uitgeven, ook nieuwe strips tekenen voor de Edelpulp Reeks?
Klik hier om verder te lezen.

woensdag 27 juni 2007

Hendrik J. Vos over Gorgon de Verzengende: "Vaak kijk ik veel ernstiger dan de bedoeling is"

Door onze verslaggever KURT MORISSENS

Begin deze maand verscheen het tweede deel van de Edelpulp Reeks met de onheilspellende naam 'Gorgon De Verzengende'. Het is een bundel met allerhande kortverhalen getekend door Hendrik J. Vos; verhalen die ooit wel eens gepubliceerd zijn maar nu werden 'opgeleukt' zoals de auteur zelve zegt ofwel nooit gepubliceerd zijn geweest. Nu wel gepubliceerd dus een gesprekje mag niet ontbreken!

Het grootste deel van wat er in het dit album staat, is ooit verschenen in allerhande bladen. Vanwaar die drang om ze te bundelen in een album?
Hendrik J. Vos: "Wel, het antwoord zit eigenlijk al in de vraag. Ik ben de Edelpulp Reeks begonnen om mijn overal heen verwaaide oeuvre eens bij elkaar te graaien en als een geheel te presenteren in gekleurde versies."

Mooie zaak. Zo kunnen we kennismaken met de gagreeks 'Castor de ruimtepionier' die ons wel kon doen lachen; mogen we nog meer van die verhalen rond Castor verwachten?
"Bij het inkleuren van die pagina's kreeg ik wel zin om er nog eens nieuwe afleveringen van te maken, maar ik denk dat ik er voorlopig niet aan toe kom. Misschien in deel 7 of zo."

Bijzonder leuk was Gorgon de Verzengende waarin we een vergadering van de Interstellaire Veiligheidsraad mogen bijwonen. Liever dan zich met belangrijke zaken bezig te houden, discussiëren de leden liever over pietluttigheden. Ons deed het wat denken aan al die Europese toppen van de voorbije jaren waarin ook over komma's werd gepalaverd; is het daar dat jij de inspiratie voor gehaald hebt?
Klik hier om verder te lezen.

dinsdag 26 juni 2007

De Ontdekkers in 3D


In het National Geographic Junior augustus-september-nummer zit een gratis 3D-brilletje bijgevoegd. Niet zoals je jaaaaaren geleden wel zag met een rood en een groen 'glas', maar gewoon met twee doorzichtige gevalletjes. Het beste werkt de bril op de speciaal geprepareerde 3D-pagina's, maar grappig genoeg floept er ook wat dieptewerking in het 4-pagina stripverhaal De Ontdekkers van ons aller Mars Gremmen (Oui, c'est moi!). Mocht je deze - of andere - strip(s) dus graag eens in 3D lezen, dan weet je wat je te doen staat. (Nee, ik word hier niet voor betaald.)

woensdag 20 juni 2007

Even voorstellen: Roel Venderbosch



Behalve vormgeven, musiceren en de vrolijke vader uithangen, houdt Roel Venderbosch zich ook alweer een jaartje of wat bezig met stripsss tekenen. Sinds kort ligt het Taptoe Zomerboek in de winkel; compleet vormgegeven door Roel, met als klap op de vuurpijl een 23 pagina's tellend Prof Oja-aha-stripverhaal. Strips in Gelderland trok deze veelzijdige jongen aan zijn krullenbol voor een luchtig
e-mailinterviewtje.

Wat is je relatie met Gelderland?

Uitstekend! Hoewel ik twee keer een omweg via Brabant gemaakt heb (geboren worden in Tilburg en studeren in Den Bosch), ben ik een ras-Gelderlander. Niet dat ik daar prat opga. Nee, dan ga ik er liever prat op dat ik uit Aalten in de Achterhoek kom. De Venderboschbloedlijn slingert daar terug tot ca. 1640. Toen bouwde een Venderbosch een molen in Sinderen, zo'n 6 kilometer van Aalten. Zoals je ziet, ondernemende mensen. In 1986 heb ik een jaartje Sociale Geografie gedaan in Nijmegen. Eigenlijk drie weken, de rest van het jaar genoot ik van Nijmegen in het algemeen.
Dat beviel zo goed dat ik er, toen ik eenmaal klaar was met de kunstakademie, ben gaan wonen.



Een compleet vakantieboek vormgeven en grotendeels voltekenen: daar zul je wel een paar dagen mee bezig zijn geweest. Hoe ben je aan deze omvangrijke klus gekomen? Was het eens maar nooit weer of heb je honger naar meer?

Volgens mij heb ik al ja gezegd op de vraag of ik het boek volgend jaar weer wilde doen. Dus ik lust nog wel zo'n Zomerboek. Het is een flinke klus. Nu ik het een keer gedaan heb, weet ik tenminste waar ik aan begin. In 1998 ben ik met een stripidee naar Malmberg gestapt, omdat ik vond dat ik vóór mijn dertigste eindelijk eens striptekenaar moest worden. Vanaf 1999 teken ik prof. Oja-Aha voor de Taptoe. Toen ze doorkregen dat ik ook vormgeving deed, heb ik twee jaar de puzzelpagina's getekend en vormgegeven. Daarna een compleet puzzelboekje, illustraties, opmaak en al. Ze wisten dat ik verschillende dingen kon. Volgens mij zit er daar iemand die mijn naam roept als er vergaderd wordt. Kortom, ik voel me gewaardeerd. Wat wil een mens nog meer.





Het Zomerspeurboek is opgehangen aan één woord 'verdwenen'. Ik heb gekeken wat er allemaal uit Nederland is verdwenen. Zo kwam ik op een verdwenen tropische zee met reuzenreptielen, een verdwenen volk, een verdwenen stad, een verdwenen bos, een verdwenen eiland en een verdwenen beroep. Dat heb ik allemaal gegoten in een reis door de tijd. Mijn heilige missie was een avontuur te vertellen waarin je wordt meegezogen. Als het boek helemaal uit is heb je een avontuur beleefd, een boel onbekende geschiedenis opgeslobberd, spelletjes en puzzels gedaan, Vikingsponsboten gebouwd, en dan vergeet ik nog een heleboel. Het liefst zou ik de komende weken rond gaan kijken hoe alle kinderen het zomerboek beleven.





Hoe is Prof Oja-aha ontstaan?

In de derde klas van de lagere school was ik de schrik van meester Ronnie Wijnen. Ik was (en ben) een enorme wijsneus die wil laten merken dat ie alles denkt te weten. Echt irritant dus. Om mij in toom te houden noemde hij me 'professor'. Zo leerde ik om niet voor mijn beurt te praten. Daar krijg je natuurlijk een verwrongen psyche van. De wijsneus bleef al die jaren diep in mij verborgen. Om hem toch wat ruimte te geven kreeg ik een idee. Een soort Willem Wever in stripvorm. Kinderen stellen een vraag aan prof. Oja-Aha en IK mag antwoorden. Eindelijk mag ik het zeggen! Er kwamen hele leuke vragen binnen: 'waar komen augurken vandaan?', 'hoe worden kwallen geboren?' en nog zo'n 78 andere. Daarna ben ik zelf onderwerpen gaan uitzoeken voor de strips. De teller staat in totaal op zo'n 160 pagina's denk ik. Inderdaad, die albums van de Prof moet er snel komen! Er wordt aan gewerkt.

Heb je misschien een leuk primeurtje voor ons? Bijvoorbeeld dat jij het voor elkaar hebt gekregen om een ouwe tekenvirtuoos weer aan het striptekenen te krijgen door scenario's voor hem te gaan schrijven? (Ik noem maar wat.)

Ik heb een hele leuke primeur voor je! Ik ben samen met die ouwe tekenvirtuoos Kees de Boer een nieuwe strip aan het maken voor de Taptoe! Daar kijk je van op, zie ik. De strip gaat Gustaaf Raaf heten. Taptoe vroeg me een twee-pagina strip te maken van een figuurtje dat tot nu toe alleen in strookstripjes was verschenen. Twee verschillende strips voor hetzelfde blad leek me iets te veel van het goede. De kans was groot dat ik dan een lichte voorkeur voor een van de twee strips zou krijgen. En het zou een enorme bult werk worden, samen met dat Zomerboek voor volgend jaar.
Terwijl ik daarover hardop zat na te denken bij studio Funny Farm, luisterde een oude, bijna vergeten meester in het stripvak mee. Hij had er wel zin in, bromde hij vanachter zijn oude tekentafel. Samen zetten we de verhaaltjes op, daarna schrijf ik het scenario en dan tekent Kees de hele boel. Tot nu toe loopt het zeer gesmeerd. Vooruit, ik laat stiekem al een paar plaatjes zien. De strip staat vanaf komend schooljaar in de Taptoe.



Laat eens wat los over je duistere kant. Nee, serieus! Ik zie alleen maar de altijd vriendelijke, vrolijke en opgeruimde Roel!

Mmm, ja zo kom ik wel over he? Ik leef volgens het principe 'it's nice being nice'. Dat voelt verreweg het beste. Ik krijg er energie van en het voorkomt confrontaties. Als het écht moet ga ik problemen niet uit de weg, dan ruim ik ze het liefst zo snel mogelijk op. Ik hou van onbekommerd leven, dan heb ik plek in mijn hoofd om lekker te dromen. Mijn duistere kant... mijn diepste zwartste zielenroerselen... ik moet even goed nadenken.
Spit, spit, graaf, graaf, ja ik heb wat! Ik kan alles kapot relativeren, zodat er niets meer overblijft. Wat heb het allemaal voor zin, denk ik dan. Niet echt gitzwart hè? Wacht, ik kan flink melancholisch zijn. Me wentelen in zelfmedelijden. Me beter voelen dan het plebs. Het duurt nooit lang. Hooguit een paar uurtjes. Nee, ik zal me er bij neer moeten leggen, ik ben een vriendelijke vrolijke vent.



Behalve tekenaar en ontwerper ben je ook zanger en muzikant. Heb je - met al dat nageslacht dat je de laatste jaren hebt geproduceerd - nog tijd om je met muziek bezig te houden?

Daar kan ik kort over zijn: nu nauwelijks. Elke dag een paar liedjes op de acoustische gitaar als er geen kinderen liggen te slapen. Een reünie-optreden hier, een klein optredentje daar. Het komt wel weer. Ik heb plannen voor een nieuwe band, maar dat duurt nog effekes.

Je tekent ook voor nrc.next. Op welke bijdrage voor deze krant ben je het meest trots of tevreden? Mogen wij hem zien?

Ik vind het erg tof om voor een krant te tekenen. Dat wilde ik al lang. Dus daar ben ik sowieso tevreden over, dat ik voor een goede krant werk. Een krant die grote illustraties op de voorpagina zet.
Deze cover heb ik laatst getekend voor een artikel over euthanasie. Ik vind hem geslaagd. Eens kijken of ik dat over twee jaar nog vind.



Heb je nog een pittig Gelders stripnieuwtje voor de lezers van Strips In Gelderland of wil je hier graag nog wat kwijt?

Laat iedereen me lastig vallen met de vraag wanneer nu eindelijk het album van Koning Sex uitkomt. En zeg dan dat ik in een interview voor Strips in Gelderland zou hebben beweerd dat ie volgend jaar op de stripdagen in Haarlem wordt gepresenteerd. Die stok moet achter de deur, ik ben het liefst een lui mens.



Roel Venderbosch homepage

zondag 17 juni 2007

Dik Bruynesteyn 80 jaar

Voor de verjaardag van Dik Bruynesteyn hebben twee Gelderse striptekenaars - Gerard Leever en ik - een felicitatie-tekeningetje gemaakt. Beide prenten (plus die van een aantal niet-Gelderse tekenaars; maar die horen niet in dit blog!) worden momenteel tentoongesteld op de Appie Happie Tentoonstelling in het Stripmuseum in Groningen. Jeroen Jager was zo vriendelijk om mij bijgaande foto's te sturen.

Bruynesteyn en Gleever bekijken de tekeningen aandachtig. Niet in de gaten hebbend dat er een vreemde man achter ze staat...


De tekening van Gerard.


Mijn tekening.


Die overigens zo opgehangen is dat Dik makkelijk onder het rokje van Franka kan kijken. (Mijn welgemeende excuses voor deze tamelijk zouteloze grap.)

zaterdag 16 juni 2007

Stefan Verwey: applaus met fluwelen handschoenen


‘Normen en waarden zijn een schijnveiligheid. Je kunt je erachter verschuilen.’ Stefan Verwey, gevierd cartoonist, over de huidige maatschappij, zijn tekeningen en natuurlijk spruitjes.

Tekst: Anne Elshof en Marieke Haafkes
Foto: Sjors Overman


Stefan Verwey (60), wiens cartoons in befaamde buitenlandse tijdschriften als The Spectator en Der Tagesspiegel zijn verschenen, ontvangt ons in zijn weelderige achtertuin in Beek. Dat Verwey de nuchterheid zelve is gebleven, wordt al snel duidelijk. ‘Ik verbaas me er nog steeds over dat mensen geld willen betalen voor een paar krabbels’, aldus de man die onder andere de Inktspotprijs en de Ton Smitspenning voor zijn oeuvre mocht ontvangen. De geboren Nijmegenaar is in Nederland bekend van zijn wekelijkse cartoons in de Volkskrant en De Gelderlander, waarin hij humor weet te combineren met onvervalste maatschappijkritiek.

Door De Gelderlander is ooit een cartoon van uw hand geweigerd. Is de regionale krant kleinburgerlijker in het stellen van grenzen dan de progressieve Volkskrant?
‘Nee, dat ervaar ik niet zo. Door de Volkskrant is vroeger ook wel eens een tekening geweigerd, maar nu gebeurt dat bijna niet meer, ook niet bij mijn collega’s. Alles kan tegenwoordig. Sowieso gaan mijn cartoons voor de Volkskrant over het literaire leven, terwijl ik in De Gelderlander mijn kijk op de samenleving geef. Die laatste betreffen onderwerpen waarvan ik het belangrijk vind dat erover wordt nagedacht. Maar ik ben geen wereldverbeteraar.’

Wat houdt die kijk op de maatschappij in?
Klik hier om verder te lezen.

dinsdag 12 juni 2007

Wok


Jeroen Steehouwer vraagt de lezers van zijn blog naar de juiste cover voor zijn nieuwe stripalbum. Stem hier!

woensdag 6 juni 2007

Jan Dirk Barreveld met een boodschap voor Vlaanderen: "Probeer Eugène, dat is net zoiets als Kiekeboe!"

Door onze verslaggever KURT MORISSENS

Mocht u een trouwe lezer zijn van Veronica Magazine of Algemeen Dagblad dan bent u een bevoorrecht mens want de niet te stuiten sterke grappen van Eugène - die een papieren leven gekregen heeft dankzij Jan Dirk Barreveld - staan daar tussen de saaie artikels in te blinken. Voor de niet trouwe lezers van bovengenoemde bladen hebben we dan weer goed nieuws want sinds een tijdje ligt het derde album van Eugène lekker koopbaar te wezen in die ene stripwinkel bij u in de buurt. "Stoorzenders" kreeg dit album als titel mee en die stoorzenders blijken meer dan grappig te zijn. Waarschuw alvast uw buren voor uw niet te stuiten lachbuien!

Hoe zou jij het soort humor omschrijven dat je bezigt met Eugène?
Jan Dirk Barreveld: "Dat vind ik altijd heel lastig hoor, het omschrijven van wat je maakt. Ik doe het gewoon, denk er niet zo over na. Maar ik zal een poging doen: Eugène is droog en zeer relativerend met af en toe een absurd randje. Zo! Klinkt dat goed of niet?"

Klinkt heel goed! Het is ondertussen al het derde album dat verschijnt; mag Eugène nu al gerekend worden tot de humoriconen van Nederland?
"Als dat voor een paar mensen zou gelden zou ik dat een eer vinden, maar in het algemeen geldt dat nog lang niet. Echte iconen zijn Dirkjan, Fokke en Sukke en Sigmund als je het mij vraagt. Dat zijn strips die echt heel veel mensen kennen en leuk vinden. Zover is Eugène nog lang niet. Wie weet, ooit!"

Eugène wordt voorgepubliceerd in Veronica Magazine en in het Algemeen Dagblad; mogen we veronderstellen dat die gags in het album een selectie zijn van wat er daar in verschenen is? Of heb je nog enkele nieuwe gags bij getekend?
Klik hier om verder te lezen.

maandag 4 juni 2007

Hanco bio

Eén keer per week plaatst Hanco Kolk een stukje autobiografie in stripvorm op zijn nieuwe website.

zondag 3 juni 2007

De filmliefde van Gerard Leever


Wat is de grappigste film die je kent?
Ik hou erg van de oude 'stomme' komieken als Charlie Chaplin, Harold LLoyd en Buster Keaton, maar als favoriete komische film noem ik It's a gift van W.C. Fields uit 1934. Deze dranklustige komiek was bekend om zijn afkeer van vrouwen, honden en kinderen. Dit laatste klopt trouwens niet helemaal want één van zijn uitspraken was: 'I love children! Girlchildren from 18 to 20.' In de genoemde film worden de grappen tot het uiterste uitgesponnen. Als Fields niet in slaap kan komen omdat zijn vrouw maar aan het zeuren blijft, gaat hij buiten op zijn balkon op een bankje liggen waarna de ene rustverstoring na de andere opdoemt. Ook hilarisch is de scène met de blinde Mr Muckle.

Welke film heeft je diep ontroerd?
Humor en ontroering gaan erg goed samen. Bij de laatste scène van City Lights van Chaplin hou ik het niet droog. E.T., die ik zeker tien keer gezien heb, blijft ontroeren en dat geldt óók voor meerdere films van Frank Capra. Mr Smith goes to Washington heb ik laatst nog gezien en ik was zelf verbaasd over de impact die de film op me had: de kleine goedwillende, gewone man in zijn eentje tegen de corrupte politiek. James Stewart speelt deze rol zó geloofwaardig en dat is ook de verdienste van Capra.

Welke film associeer jij met verliefdheid?
Klik hier om verder te lezen.

Cartoon [17]

Door onze vaste medewerker KEES DE BOER